Kısa cevap: Tarayıcı güvenliğinin büyük kısmı üç ayarla halledilir: izleyicileri engelleyen bir gizlilik modu, tarayıcıya emanet edilmeyen düzgün bir şifre yönetimi ve her sitede HTTPS zorunluluğu. Bunları yapmak için ek yazılım almanıza gerek yok; Chrome, Firefox ve Edge'in ayarlar menüsünde hepsi mevcut. Kurulum toplamda 15 dakika sürer, sonrasında bir daha dokunmanız gerekmez.
Çünkü internetle kurduğunuz temasın neredeyse tamamı oradan geçiyor. Banka girişiniz, e-postanız, alışveriş sepetiniz, arama geçmişiniz aynı programın içinde. Bir kötü niyetli eklenti veya kaydedilmiş bir oturum çerezi, tek başına birden fazla hesabınıza kapı açabilir. İşletim sistemi seviyesinde ne kadar dikkatli olursanız olun, tarayıcı ayarları gevşekse zincir oradan kopar.
Yeterli değil, çünkü mesele sadece gizli bilgileriniz değil. İzleyiciler davranış profili çıkarır; bu profil reklam ağları arasında dolaşır. Ayrıca ele geçirilen sıradan bir hesap bile, aynı şifreyi kullandığınız kritik hesaplara geçiş noktası olur. Browser güvenlik privacy tarafındaki temel ayarlar, "değerli veri" tanımından bağımsız olarak herkese fayda sağlar.
Her tarayıcının kendi çözümü var ve varsayılan seviyeler genelde en gevşek olanı.
Şart değil ama işi ciddi biçimde kolaylaştırır. Kural şu: tek bir tane kurun ve kaynağı belli, açık kaynaklı bir tanesini seçin. Birden fazla engelleyici yan yana çalıştığında sayfalar bozulur, performans düşer. Eklenti listenizi ayda bir gözden geçirin; ne işe yaradığını hatırlamadığınız her eklentiyi silin. Eklentiler, yayınlandıktan sonra el değiştirebilir ve zararlı koda dönüşebilir.
Bilgisayarınızı tek başınıza kullanıyor ve işletim sistemi hesabınızda güçlü bir parola varsa, tarayıcının şifre yöneticisi hiç kaydetmemekten iyidir. Ancak ortak kullanılan bir makinede veya kritik hesaplar söz konusuysa, bağımsız bir parola yöneticisi çok daha sağlam. Fark şu: bağımsız yöneticiler, ana parolanızı bilmeden kasayı açmaz; tarayıcıya kayıtlı şifrelerse çoğu durumda oturum açık olduğu sürece görülebilir.
Üç büyük tarayıcıda da "Her zaman güvenli bağlantı kullan" ya da "Yalnızca HTTPS modu" adında bir seçenek var. Açtığınızda tarayıcı, şifrelenmemiş bir sayfaya girmeden önce sizi uyarır. Halka açık ağlarda bu ayar ciddi fark yaratır: kafe veya havalimanı WiFi'sinde şifresiz bir sayfaya girdiğiniz form verisi, aynı ağdaki biri tarafından okunabilir.
Hayır. Kilit yalnızca bağlantının şifreli olduğunu söyler, sitenin dürüst olduğunu değil. Sahte bir bankacılık sayfası da pekâlâ HTTPS kullanabilir. Bu yüzden adres çubuğundaki alan adını harf harf okuma alışkanlığı edinin; yazım hatası içeren benzer adresler en yaygın oltalama yöntemidir.
| Ayar | Ne yapar | Önerilen |
|---|---|---|
| Otomatik güncelleme | Bilinen açıkları kapatır | Açık kalsın |
| Senkronizasyon | Şifre ve geçmişi buluta taşır | Yalnızca güçlü hesap parolasıyla |
| Konum/kamera/mikrofon izni | Site bazlı erişim | "Her seferinde sor" |
| Güvenli Gezinme | Zararlı siteleri uyarır | Gelişmiş seviye |
Senkronizasyonu açıyorsanız bulut depolama alanını güvenli kullanma konusundaki mantık burada da geçerlidir: buluta çıkan her şey, o buluttaki hesabınız kadar güvenlidir. Sosyal medya hesaplarındaki gizlilik ayarlarını da aynı hafta sonu düzenlerseniz iş bir kerede biter.
Sadece o cihazda iz bırakmaz. İnternet servis sağlayıcınız, işyeri ağınız ve girdiğiniz siteler sizi görmeye devam eder. Ortak bilgisayarda kullanışlıdır, anonimlik arac